श्रुति सेतु पालक राम तुम्ह जगदीस माया जानकी
जो सृजति जगु पालति हरति रूख पाइ कृपानिधान की
जो सहससीसु अहीसु महिधरु लखनु सचराचर धनी
सुर काज धरि नरराज तनु चले दलन खल निसिचर अनी
राम सरुप तुम्हार बचन अगोचर बुद्धिपर
अबिगत अकथ अपार नेति नित निगम कह
जगु पेखन तुम्ह देखनिहारे बिधि हरि संभु नचावनिहारे
तेउ न जानहिं मरमु तुम्हारा औरु तुम्हहि को जाननिहारा
सोइ जानइ जेहि देहु जनाई जानत तुम्हहि तुम्हइ होइ जाई
तुम्हरिहि कृपाँ तुम्हहि रघुनंदन जानहिं भगत भगत उर चंदन
चिदानंदमय देह तुम्हारी बिगत बिकार जान अधिकारी
नर तनु धरेहु संत सुर काजा कहहु करहु जस प्राकृत राजा
राम देखि सुनि चरित तुम्हारे जड़ मोहहिं बुध होहिं सुखारे
तुम्ह जो कहहु करहु सबु साँचा जस काछिअ तस चाहिअ नाचा
Monday, August 27, 2007
Sunday, August 12, 2007
बालमीकि आश्रम प्रभु आए
तहँ बसि कंद मूल फल खाई प्रात नहाइ चले रघुराई
देखत बन सर सैल सुहाए बालमीकि आश्रम प्रभु आए
राम दीख मुनि बासु सुहावन सुंदर गिरि काननु जलु पावन
सरनि सरोज बिटप बन फूले गुंजत मंजु मधुप रस भूले
खग मृग बिपुल कोलाहल करहीं बिरहित बैर मुदित मन चरहीं
सुचि सुंदर आश्रमु निरखि हरषे राजिवनेन
सुनि रघुबर आगमनु मुनि आगें आयउ लेन
मुनि कहुँ राम दंडवत कीन्हा आसिरबादु बिप्रबर दीन्हा
देखि राम छबि नयन जुड़ाने करि सनमानु आश्रमहिं आने
मुनिबर अतिथि प्रानप्रिय पाए कंद मूल फल मधुर मगाए
सिय सौमित्रि राम फल खाए तब मुनि आश्रम दिए सुहाए
बालमीकि मन आनँदु भारी मंगल मूरति नयन निहारी
तब कर कमल जोरि रघुराई बोले बचन श्रवन सुखदाई
तुम्ह त्रिकाल दरसी मुनिनाथा बिस्व बदर जिमि तुम्हरें हाथा
अस कहि प्रभु सब कथा बखानी जेहि जेहि भाँति दीन्ह बनु रानी
तात बचन पुनि मातु हित भाइ भरत अस राउ
मो कहुँ दरस तुम्हार प्रभु सबु मम पुन्य प्रभाउ
देखि पाय मुनिराय तुम्हारे भए सुकृत सब सुफल हमारे
अब जहँ राउर आयसु होई मुनि उदबेगु न पावै कोई
मुनि तापस जिन्ह तें दुखु लहहीं ते नरेस बिनु पावक दहहीं
मंगल मूल बिप्र परितोषू। दहइ कोटि कुल भूसुर रोषू
अस जियँ जानि कहिअ सोइ ठाऊँ सिय सौमित्रि सहित जहँ जाऊँ
तहँ रचि रुचिर परन तृन साला बासु करौ कछु काल कृपाला
सहज सरल सुनि रघुबर बानी साधु साधु बोले मुनि ग्यानी
कस न कहहु अस रघुकुलकेतू तुम्ह पालक संतत श्रुति सेतू
देखत बन सर सैल सुहाए बालमीकि आश्रम प्रभु आए
राम दीख मुनि बासु सुहावन सुंदर गिरि काननु जलु पावन
सरनि सरोज बिटप बन फूले गुंजत मंजु मधुप रस भूले
खग मृग बिपुल कोलाहल करहीं बिरहित बैर मुदित मन चरहीं
सुचि सुंदर आश्रमु निरखि हरषे राजिवनेन
सुनि रघुबर आगमनु मुनि आगें आयउ लेन
मुनि कहुँ राम दंडवत कीन्हा आसिरबादु बिप्रबर दीन्हा
देखि राम छबि नयन जुड़ाने करि सनमानु आश्रमहिं आने
मुनिबर अतिथि प्रानप्रिय पाए कंद मूल फल मधुर मगाए
सिय सौमित्रि राम फल खाए तब मुनि आश्रम दिए सुहाए
बालमीकि मन आनँदु भारी मंगल मूरति नयन निहारी
तब कर कमल जोरि रघुराई बोले बचन श्रवन सुखदाई
तुम्ह त्रिकाल दरसी मुनिनाथा बिस्व बदर जिमि तुम्हरें हाथा
अस कहि प्रभु सब कथा बखानी जेहि जेहि भाँति दीन्ह बनु रानी
तात बचन पुनि मातु हित भाइ भरत अस राउ
मो कहुँ दरस तुम्हार प्रभु सबु मम पुन्य प्रभाउ
देखि पाय मुनिराय तुम्हारे भए सुकृत सब सुफल हमारे
अब जहँ राउर आयसु होई मुनि उदबेगु न पावै कोई
मुनि तापस जिन्ह तें दुखु लहहीं ते नरेस बिनु पावक दहहीं
मंगल मूल बिप्र परितोषू। दहइ कोटि कुल भूसुर रोषू
अस जियँ जानि कहिअ सोइ ठाऊँ सिय सौमित्रि सहित जहँ जाऊँ
तहँ रचि रुचिर परन तृन साला बासु करौ कछु काल कृपाला
सहज सरल सुनि रघुबर बानी साधु साधु बोले मुनि ग्यानी
कस न कहहु अस रघुकुलकेतू तुम्ह पालक संतत श्रुति सेतू
Wednesday, August 1, 2007
तब रघुबीर अनेक बिधि सखहि सिखावनु दीन्ह राम रजायसु सीस धरि भवन गवनु तेँइँ कीन्ह
सुनत तीरवासी नर नारी धाए निज निज काज बिसारी
लखन राम सिय सुन्दरताई देखि करहिं निज भाग्य बड़ाई
अति लालसा बसहिं मन माहीं नाउँ गाउँ बूझत सकुचाहीं
जे तिन्ह महुँ बयबिरिध सयाने तिन्ह करि जुगुति रामु पहिचाने
सकल कथा तिन्ह सबहि सुनाई बनहि चले पितु आयसु पाई
सुनि सबिषाद सकल पछिताहीं रानी रायँ कीन्ह भल नाहीं
तेहि अवसर एक तापसु आवा तेजपुंज लघुबयस सुहावा
कवि अलखित गति बेषु बिरागी मन क्रम बचन राम अनुरागी
सजल नयन तन पुलकि निज इष्टदेउ पहिचानि
परेउ दंड जिमि धरनितल दसा न जाइ बखानि
राम सप्रेम पुलकि उर लावा परम रंक जनु पारसु पावा
मनहुँ प्रेमु परमारथु दोऊ मिलत धरे तन कह सबु कोऊ
बहुरि लखन पायन्ह सोइ लागा लीन्ह उठाइ उमगि अनुरागा
पुनि सिय चरन धूरि धरि सीसा जननि जानि सिसु दीन्हि असीसा
कीन्ह निषाद दंडवत तेही मिलेउ मुदित लखि राम सनेही
पिअत नयन पुट रूपु पियूषा मुदित सुअसनु पाइ जिमि भूखा
तब रघुबीर अनेक बिधि सखहि सिखावनु दीन्ह
राम रजायसु सीस धरि भवन गवनु तेँइँ कीन्ह
पुनि सियँ राम लखन कर जोरी जमुनहि कीन्ह प्रनामु बहोरी
चले ससीय मुदित दोउ भाई रबितनुजा कइ करत बड़ाई
पथिक अनेक मिलहिं मग जाता कहहिं सप्रेम देखि दोउ भ्राता
-एहि बिधि पूँछहिं प्रेम बस पुलक गात जलु नैन।
कृपासिंधु फेरहि तिन्हहि कहि बिनीत मृदु बैन
लखन राम सिय सुन्दरताई देखि करहिं निज भाग्य बड़ाई
अति लालसा बसहिं मन माहीं नाउँ गाउँ बूझत सकुचाहीं
जे तिन्ह महुँ बयबिरिध सयाने तिन्ह करि जुगुति रामु पहिचाने
सकल कथा तिन्ह सबहि सुनाई बनहि चले पितु आयसु पाई
सुनि सबिषाद सकल पछिताहीं रानी रायँ कीन्ह भल नाहीं
तेहि अवसर एक तापसु आवा तेजपुंज लघुबयस सुहावा
कवि अलखित गति बेषु बिरागी मन क्रम बचन राम अनुरागी
सजल नयन तन पुलकि निज इष्टदेउ पहिचानि
परेउ दंड जिमि धरनितल दसा न जाइ बखानि
राम सप्रेम पुलकि उर लावा परम रंक जनु पारसु पावा
मनहुँ प्रेमु परमारथु दोऊ मिलत धरे तन कह सबु कोऊ
बहुरि लखन पायन्ह सोइ लागा लीन्ह उठाइ उमगि अनुरागा
पुनि सिय चरन धूरि धरि सीसा जननि जानि सिसु दीन्हि असीसा
कीन्ह निषाद दंडवत तेही मिलेउ मुदित लखि राम सनेही
पिअत नयन पुट रूपु पियूषा मुदित सुअसनु पाइ जिमि भूखा
तब रघुबीर अनेक बिधि सखहि सिखावनु दीन्ह
राम रजायसु सीस धरि भवन गवनु तेँइँ कीन्ह
पुनि सियँ राम लखन कर जोरी जमुनहि कीन्ह प्रनामु बहोरी
चले ससीय मुदित दोउ भाई रबितनुजा कइ करत बड़ाई
पथिक अनेक मिलहिं मग जाता कहहिं सप्रेम देखि दोउ भ्राता
-एहि बिधि पूँछहिं प्रेम बस पुलक गात जलु नैन।
कृपासिंधु फेरहि तिन्हहि कहि बिनीत मृदु बैन
Subscribe to:
Posts (Atom)